Şiddet Sevgiyi Reddeder mi?


Editör

Editör
Katılım
13 Eyl 2019
Mesajlar
74
Tepkime puanı
44


Şiddet Sevgiyi Reddeder Mi? !


Şiddet, bir kişi veya gruba yönelik; mağdurun bedensel bütünlüğüne, mallarına veya simgesel ve kültürel değerlerine zarar verecek şekildeki her türlü davranıştır.

Birisine sesimizi yükselttiğimizde, ona hakaret ettiğimizde ya da bedenine zarar verecek bir davranışta bulunduğumuzda ona şiddet uygulamış oluruz. Yahut birisine saygısızca davrandığımızda ya da konuştuğumuzda, onun fikirlerine saygı duymadığımızda, inandığı değerlere şahsa kasıtlı olarak zarar verdiğimizde de şiddet uygulamış oluruz. İnsan, gün içerisinde farkında olmadan ne de çok şiddete başvuruyor.

Gel gelelim esas konumuza. Uygulanan şiddet sevgiyi reddeder mi, sorumuza. Çocuklar annelerinden şiddet gördüğünde, yahut evli çiftlerde sıkça rastladığımız fiziksel ya da sözlü şiddetin olması sevgiyi reddediyor mu? Bu sorunun iki cevabı var. Hem evet, hem hayır. Yani bu demek oluyor ki; iki tane durum var. Öncelikle halkın da desteklediği ve herkesin bildiği “evet” olan kısmını açıklamaya.


Bazı insanlar öyle şiddete meyilli ve psikolojik olarak da bozuktur ki, kimseyi sevemez. En başta da kendini. Bu sebepten ötürü şiddetin sevgiyi reddettiğini söyleyebiliriz. Örneğin; okuldaki zorba çocuklar ya da aşağılık psikolojisinde olarak başkalarını aşağılayanlar. Sokakta haddini aşıp sözlü şiddete başvuranlar ve dahası da aile içi şiddete kadar gidiyor.


Ve şimdi gelelim “hayır” cevabını açıklamaya. Ki bu aslında çoğunluk %60 oranında Evet’i savunsa da esasında %60’lık payın aslında Hayır olduğunu savunduğum durumdur. Şöyle anlatabilirim ki; bir insanın şiddet uyguluyor olması karakterinde var olan bir davranıştır. Yani tam olarak şahsa yönelik bir duygu veya davranış değildir. Eğer insanlar öz benliğine şiddetin adil bir güç olmadığını ve bu eylemin kendilerini alçaltacağını aşılasaydı hem nefis müdafaa harici şiddet olmazdı, hem de insanlar öz benliklerine olan saygılarını arttırmış olurdu.


İnsanlar en başta kendilerine saygı duymuyorlar. Yani erdemli, ahlaklı ve insan olmak adına kendilerini geliştirmek, yetiştirmek yerine doğdukları gibi olmayı; cahil, alçak ve insan dışı bir varlık olmayı tercih ediyorlar. Aslında bu konu epey uzun ve biz tam olarak konudan sapmadan esas konumuza dönelim.


Çoğunluk şiddetin sebebini sevgisizliğe bağlıyor. Örnek verecek olursak, insanın durduk yere çiçekleri koparmasının sebebine çiçekleri sevmediğini savunuyorlar. Fakat esas durum şu ki: o insanın doğaya saygısı yok. Bence şiddet sevgiyi reddedemez çünkü sevgi diye adlandırılan o naçizane duygu tercihtir. Ve bazen şiddet, doğru yönlendirilememiş sevgi olur.


Özetle şunu belirtmeliyim ki; nefsi müdafaa harici uygulanan şiddet adil değildir. Herkesin eşit olduğu bir güç varsa, o da kendimizi ifade etmemizi sağlayan dilimizdir. Şiddet çoğu zaman sevgiyi reddetmez ama siz size şiddet uygulayan kişiye olan sevginizi yok edin. Özgür kalın...

Okuduğunuz için teşekkürler...
 



Üst